روشهای نورپزدازی برای عکاسی اشیا موزه ای

بیگراس و دیگران،(1399) روش های نورپردازی برای عکاسی اشیا موزه ای، ترجمه بهروز جلوداریان، مهدی رازانی، قزوین: جهاد دانشگاهی

کتاب پتروگرافی سرامیک در علوم باستان شناختی

معرفی کتاب پتروگرافی سرامیک در علوم باستان شناختی به قلم دکتر سید محمد امین امامی

کتـاب"Ceramic Petrography: The Interpretation of Archaeological Pottery & Related Artefacts in  Thin Section "  از زمرۀ نوشته هایی است که با نگـاهی دقیـق و تخصصـی بـه بررسـی خصوصیات سرامیکهای تاریخی با مثالهای متعدد پرداختـه اسـت. ایـن کتـاب اینـک بـاعنـوان پتروگرافی سرامیک؛ در علوم باستان شناختی توسط دکتر مهدی رازانی، از اعضای محتـرم هیئـت علمی دانشـگاه هنـرتبریـز، و سـرکار خـانم حکیمـه افشاری نژاد بامتنی بسیار شیوا ترجمه شده که مطالب کتاب را با نگاهی ژرف وکاملا کانی شناسانه و تخصصی برای علاقه مندان و دانشجویان و محققین علاقه مند به بررسی خصوصیات میکروسکوپی سرامیک ها، به زبان فارسی برگردانده اند. مترجمان این کتاب ارزشمند با نثر ساده و شیوا و ترجمۀ تخصصی لغات، تمامی علاقه مندان را دعوت به فراگیری از گذشته و یادگیری ساختار میکروسکوپی سفال می نمایند. از متن علمی اصلی این کتاب چیزی در ترجمه کم نشده، ومفهومات این علم به درستی به زبان فارسی برگردانـده شـده است. ترویج آنچه میخوانیم و یاد میگیریم دلیلی است مغتنم که از جناب آقای دکترمهدی رازانی و سرکار خانم حکیمه افشاری نژاد به دلیل در میان نهادن مطالب این کتاب برای فارسـی زبانان کمـال قدردانی را داشته باشم. شناسایی خصوصیات سرامیک های باستانی وداشتن احساس شعف نسبت به نزدیک شدن به تمدن یا فرهنگی که ازآن فقط قطعه ای به جای مانده، هنری اسـت کـه ازمترجمـان برای خوانندگان وعلاقه مندان سالها به یادگار برجای خواهد ماند.

 برای تهیه کتاب به   انتشارات دانشگاه هنر اسلامی تبریز   مراجعه فرمایید 

 اینجا کلیک کنید 

 

Consuming local: The new obsidian source of Ideloo (Northwestern Iran) and first evidence

Orange, M., Abedi, A., Le Bourdonnec, F. X., Vosough, B., Ebrahimi, G., Razani, M., & Marro, C. (2020). Consuming local: The new obsidian source of Ideloo (Northwestern Iran) and first evidence of use by neighbouring prehistoric communities. Geoarchaeology. https://doi.org/10.1002/gea.21829

 

abstract

This paper reports the results of a recent geological and archaeological survey conducted in the Sarab district (Sabalan area) in Northwestern Iran. This survey aimed to identify potential obsidian outcrops in the region and to investigate archaeological sites in the vicinity to assess their obsidian exploitation patterns. We located a new obsidian source, Ideloo, and surveyed the previously known archaeological sites of Tepe Qalehjoogh, Kultepe Asbfrooshan, Tepe Emam Chay and Qaleh Tepe Abarghan. Here, we describe the methods and results of our surveys, along with the geochemical characterisation, using portable XRF and LA‐ICP‐MS, of both the new outcrop and the obsidian artefacts found on the sites. Our analyses have revealed the consumption of Ideloo obsidian on three of the four sites surveyed, confirming its exploitation by local communities. While validating previous assumptions regarding the existence of potential obsidian sources in Northwestern Iran, our study also highlights the consumption of raw materials originating from the Caucasus or Eastern Anatolia in complement to local resources. However, the diffusion of the Ideloo obsidian seems so far restricted to a small area, which suggests more complex consumption and trade patterns than previously expected.

 

مروری بر رنگ‌های به‌کاررفته تزئینات نقوش سفالینه‌هایعصر مفرغ در محوطه‌های سیستان‌وبلوچستان

چکیده

رنگ در دنیای باستان یکی از موارد بسیار حائز اهمیت تاریخ بشر است زیرا که منجر به خلق آثار مهمی در تاریخ هنر شده است یکی از جنبه‌های مهم استفاده از رنگ در دوران پیش‌ازتاریخ، تزئین انواع آثار سفالین بوده است که منجر به سبک شناسی خاصی در هنر مناطق مختلف ایران گردیده است. شناسایی نوع رنگ‌های به‌کاررفته توسط هنرمندان پیش‌ازتاریخی می‌تواند یکی از برجسته‌ترین پرسش‌های باستان‌شناسی پیش‌ازتاریخ باشد. در این پژوهش مساله تشخیص نوع رنگ‌های موجود بر روی سفال‌های محوطه‌های عصر مفرغ سیستان و بلوچستان مور مطالعه قرار گرفته است. نتایج بررسی‌ها و مطالعات در این پژوهش که حاصل شناخت رنگ در سفالینه‌های محوطه‌های شاخصی همچون؛ شهر سوخته، بمپور، چگردک و گورستان‌های اسپیدژ و کشیک است نشان میدهند که استفاده از رنگ‌های سیاه و قهوه‌ای-قرمز در سفال‌های محوطه‌های جنوب‌شرق رواج داشته و منابع اصلی آن‌‌ها از کانیهای اکسید آهن و اکسید منگنز بوده است. رنگ‌های سیاه و تیره از اکسید منگنز و نیز ترکیب دو اکسید آهن-منگنز و رنگ‌های قهوه‌ای-قرمز از اکسید آهن تشکیل‌ شده‌اند.

کلیدواژه‌ها

"سفال منقوش"؛ "رنگهای-باستانی"؛ "عصر- مفرغ"؛ "جنوب‌شرق"

 فایل مقاله دانلود اینجا

 

---

An overview of the colors used in the decoration of pottery motifs of the Bronze Age in the ancient sites of Sistan and Baluchistan

؛ yassin Sedghi؛ Zohre Ghaeini؛ Fmehdi Razani, frahangiz Sabohi-sani

Color in the ancient world is one of the most important things in human history because it has led to the creation of important works in the history of art. One of the important aspects of using paint during the prehistoric period has been the decoration of various types of pottery, which has led to a special style in the art of different regions of Iran. Identifying the type of colors used by prehistoric artists can be one of the most prominent archaeological questions in prehistoric time. In this research, the subject of recognizing the type of paints on the pottery of the Bronze Age sites of Sistan and Baluchestan has been studied. The results of this study, which is the result of recognizing color in the pottery of significant areas such as; Shahe sokhte, Bampur, Chegardak and Spedjh and Keshik Cemetery demonstrated that the use of black and brown-red colors is common in pottery in the southeastern areas, and their main sources have been iron oxide and manganese oxides. Black and dark colors are composed of manganese oxide, as well as a combination of two iron-manganese oxides, and brown-red colors are composed of iron oxide

 

مطالعات باستان‌سنجی سرامیک‌ها و سفال‌های عصر مفرغ تپه سیلوه پیرانشهر، شمال غرب ایران

تپه سیلوه پیرانشهر یکی از محوطه­های شاخص پیش‌ازتاریخی (دالما، پیزدلی، حسنلو VII یا فرهنگ حسن علی، عصر آهن)، تاریخی (اشکانی) و اسلامی است که در دشت بربنه پیرانشهر در جنوب دریاچه ارومیه و در شمال غرب ایران واقع ‌شده است. کاوش­های اضطراری و نجات بخشی باستان­شناسی در راستای احداث سد سیلوه منجر به کشف یافته­های تازه­ای از تپه باستانی سیلوه گردید که در بردارنده آثاری از دوران پیش از تاریخ تا اسلامی است. از جمله آثار به‌دست‌آمده از این کاوش­ها تعداد قابل‌ توجهی از سفال­های نخودی منقوش و خاکستری سیاه بود که تا پیش ‌از این تحقیق، اطلاعات موجود در رابطه با سفال­های این محوطه تنها محدود به کاوش­های باستان­شناختی بوده و در زمینه‌ی باستان­سنجی و کانی­شناسی مطالعاتی صورت نگرفته است. این تحقیق با هدف ساختارشناسی و شرایط تکنولوژی ساخت و تعیین جنبه­های اشتراک و افتراق بین این سرامیک ها و سفال‌ها انجام‌شده است. نمونه­های مورد مطالعه پژوهش از سفال­های خاکستری سیاه براق و صیقلی فرهنگ کورا – ارس و نخودی منقوش فرهنگ حسنلو VII، یا همان سفال های حسن علی ویر یا گونه­ی نینوای V انتخاب گردید تا با نتایج حاصله از آن و تطبیق با ویژگی­های زمین­شناختی منطقه مورد مطالعه، بتوان تولید بومی یا غیربومی بودن نمونه­های مطالعاتی مربوطه را سنجید. برای نیل به اهداف تحقیق از روش­های آزمایشگاهی پراش پرتوایکس (XRD)، دمانگاری (DTA)، و پتروگرافی (مطالعه مقطع نازک با استفاده از میکروسکوپ نوری پلاریزان) استفاده گردید. نتایج حاصل حاکی از آن است که سفال­های مورد مطالعه از نظر ترکیب و کانی­شناسی مشابه هم بوده ولی از نظر گونه شناسی، تکنیک پخت و رنگ و از نظر شرایط کوره تفاوت دارند و با توجه به همسان بودن ترکیبات ساختاری عمده­ی سفال­های خاکستری سیاه با ویژگی­های زمین­شناسی منطقه، این موضوع حاکی از آن است که نمونه­ های سفالین مورد مطالعه از تولیدات بومی و محلی هستند و یا در مناطق همجوار نزدیک به محوطه تپه باستانی سیلوه که از لحاظ ساختارها و سازندهای زمین­شناسی دارای ترکیبات مشابهی هستند، تولیدشده‌اند. همچنین با توجه به مطابقت کامل آنالیزهای حرارتی با نتایج پتروگرافی و آنالیز پراش ایکس، دمای پخت در کلیه نمونه­ها را می­توان 850 درجه تخمین زد.

 

رحمانی کرکوندی پریسا، عابدی اکبر، امامی سید محمدامین، رازانی مهدی. مطالعات باستان‌سنجی سرامیک‌ها و سفال‌های عصر مفرغ تپه سیلوه پیرانشهر، شمال غرب ایران. علم و مهندسی سرامیک. ۱۳۹۹; ۹ (۲) :۹۹-۱۲۰

 دانلود مقاله اینجا

---

Archaeometry Studies of the Bronze Age Pottery and Ceramics of Tepe Silveh Piranshahr

 

Abstract

Archaeological rescue project of the Silveh Dam was carried out by Iranian Center for Archaeological Research (ICAR) (952141/00/3937 – 1395/12/23) permission during about four monthschr('39') field activities. Tepe Silveh or as villager named Tepe Sheikh Esmail Silveh (N: 36° 48chr('39') 099chr('39')chr('39') – E: 45° 05chr('39') 937chr('39')chr('39') – 1567m asl) is located exactly 100 m north of the Silveh village. Tepe Silveh is located in the center of intermountain river valley on the northern margin of the village, which has already been demolished and abandoned. Main important assemblage of findings belong to painted buff and orange and as well as few grey/black pottery that introduced and reported by Tepe Silveh and Tepe Hasanlu and some other surveyed sites. No Archaeometrical and chemical-mineralogical characterization have been done yet on pottery assemplages.
Hence, 51 pottery specimens was sampled from different period and layers of the Tepe Silveh belong to Late Chalcolithic to Early Bronze Age pottery tradition of black/gray burnished Kura-Araxes culture and as well as painted buff and red pottery traditions of Early Bronze Age of Hasanlu VII (Hasan Ali Ware) and Ninevi 5 to address such issues as its geological source, manufacturing techniques, firing and kiln conditions, local or foreign provenience, determination of sharing and segregation between different groups of pottery. To determine the crystalline constituents, different mineralo-chemical investigations were undertaken. The major phase compositions of the pottery assemblages were determined using X-ray diffraction (XRD), and for thermography DTA were used. Also, the thin-section of the pottery was analyzed by optical microscopy techniques so as to petrographic identification of the minerals. The result of phase identification and petrographic analysis showed that the studied pottery is similar in terms of composition and mineralogy but are completely different in terms of morphology, baking technique and color as well as kiln conditions. According to the similarity of the main structural combination and characterization of black – gray pottery assemblage with the geological structure of the region it should be suggested that this type of pottery produced locally in the Piranshahr or close adjacent region that is not very far from the site that in terms of geological structure and charectrization have similar compounds with Tepe Silveh Pottery. Also, due to the complete match of thermal analysis with the results of petrography and X-ray diffraction analysis, the baking and firing temperature in all samples can be estimated at 850 °.

Archaeometry Studies of the Bronze Age Pottery and Ceramics of Tepe Silveh Piranshahr, NW IRAN. Iranian Journal of Ceramic Science &

Engineering. 2020; 9 (2) :99-120

URL: http://ijcse.ir/article-1-784-fa.html

ارزیابی ارتباط مدرک تحصیلی و تخصص مدیران کل استانی میراث فرهنگی کشور/ میراث فرهنگی در دستان مدیران

تقریبا یک قرن از شکل گیری بنیان های میراث فرهنگی کشور می گذرد؛ به نحوی که از آغاز به کار انجمن آثار ملی به سال 1301.ش تا تشکیل وزارت میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در سال 1398 جنبه های حفاظت و نگهداری و شناخت میراث ملی در راستای صیانت از هویت جمعی و در ادامه کسب درآمد از این ثروت های فرهنگی مد نظر بوده است.
 همچنین بر همگان واضح و مبرهن است که تخصص همراه با تعهد اخلاقی نخستین عامل در رشد کمی و کیفی هر زمینه علمی و فرهنگی است.
با توجه به اینکه از سال 1316 تا کنون رشته های مرتبط با حوزه های مختلف تخصصی میراث فرهنگی در سطح دانشگاه های کشور آموزش داده شده و فارغ التحصیلان زیادی با طی نمودن مدارج عالیه در سطوح مختلف دانشگاهی به جامعه فرهنگی کشور قدیم شده است جای بسی تاسف است در وزارت خانه تخصصی میراث فرهنگی کشور بالاترین مقام های اداری  هر استان به صورت بسیار باور نکردنی با حوزه های که وزارت میراث فرهنگی آنها را پوشش می دهد بی ارتباط هستند و این امر باعث شده هر روز خبرهای ناگواری از تخریب بافت های تاریخی، غارت و تخریب اموال فرهنگی به گوش ابواب جمعی  کشور برسد.
به صورت کلی می توان گفت شرح اعم وظایف مدیران کل میراث فرهنگی کشور در استان ها عبارت است از: 1) تعیین خط مشی های اجرایی و سیاست ها و برنامه های کلان وزارت برای حفظ و نگهداری، مرمت و عرضه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استانهای کشور. 2) نظارت عالیه بر عملیات و رهبری طرح ها و برنامه های وزارت در استان. 3) فراهم سازی امکانات لازم برای توسعه فعالیت های وزارت در استان.
با این وظایف تخصصی حتما بایست انتظار داشت افراد متخصص با مشاوران جدی و کار گرفته شوند تا بتوانند با درک ابعاد فرهنگی جنبه های مادی و معنوی هنرها، صنایع فرهنگی و میراث فرهنگی و این عرصه مهم اقتصادی و هویتی را راهبری نمایند. اما افسوس که قیقت چیز دیگری است.
در یک تحقیق مختصر برای اگاهی از ارتباط میان مدارک تحصیلی افرادی که هم اکنون مدیران ارشد وزارت میراث فرهنگی کشور در استانهای 31 گانه هستند اطلاعات زیر حاصل شد که بررسی آنها موجب می ­شود علت عقب ماندگی و تلف شدن بودجه های بیت المال در رابطه با وزارت میراث فرهنگی را بیشتر درک کنیم.
 لازم به ذکر است بسیاری از وب سایت های ادارات کل میراث فرهنگی کشور بسیار غیرشفاف در این زمینه عمل کرده اند و اطلاعات مربوط به مدارک تحصیلی مدیران کل را به ندرت می توان با مراجعه به سایت استخراج نمود از اینرو اطلاعات کسب شده در فهرست پیوست از ادارات کل میراث فرهنگی بخش­ های روابط عمومی و کارمندان کنونی میراث، که نخواستند نامشان فاش شود و افراد مرتبط معتمد اخذ شده است.
 

وزارت میراث فرهنگی: علی اصغر مونسان / دکترای عمران

آذریجان شرقی: احمد حمزه زاده/ ارشد گردشگری آذربایجان غربی:  جلیل جباری/ ارشد مدیریت اردبیل: نادر فلاحی/ ارشد جغرافیا اصفهان: فریدون اللهیاری/ دکترای تاریخ البرز: مدیر اسبق فخر الدین صابری طالقانی/تحصیلات حوزوی ایلام: عبدالمالک شنبه زاده/ ارشد باستان شناسی بوشهر: محمدحسین ارسطوزاده/ ارشد معماری تهران: پرهام جانفشان/ لیسانس عمران چهارمحال و بختیاری:  مهرداد جوادی / ارشد مرمت بنا خراسان جنوبی: حسن رمضانی سکانداری/ لیسانس تاریخ سمنان:  مهدی جمال/ لیسانس عربی/ ارشد مدیریت آموزشی سیستان و بلوچستان: علیرضا جلال زایی / دکترای جغرافیا فارس: دکترمصیب امیری/ دکتری باستانشناسی قزوین: علیرضا خزائلی / ارشد معماری قم: حمید یزدانی  /محرمانه و نا مشخص(دوهفته پیگیری بی نتیجه از اداره کل میراث فرهنگی قم)

کردستان: اسماعیل مریوانی/ ارشد ادبیات فرانسه کرمان: فریدون فعالی/ارشد ترویج کشاورزی کرمانشاه: امید قادری/پزشک عمومی کهگیلویه و بویراحمد: مجید صفایی/ارشد مدیریت گلستان: احمد تجری: ارشد عمران گیلان: مسعود حلاج پور/ارشد عمران لرستان: سید امین قاسمی/ لیسانس عمران مازندران: سیف‌الله فرزانه/ ارشد  مدیریت مرکزی: مصطفی مرزبان/ لیسانس حسابداری یزد: سید مصطفی فاطمی فیروزآبادی/ لیسانس بازرگانی خراسان رضوی:  ابوالفضل مکرمی فر/ ارشد باستان شناسی خراسان شمالی: حبیب یزدان پناه/ نامشخص/ روزنامه نگار خوزستان: سیدحکمت اله موسوی/ ارشد عمران  زنجان: دکتر امیر ارجمند/ دکتری معماری همدان: علی مالمیر/ ارشد مدیریت هرمزگان: رضا برومند / دکتری روانشناسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

با نگاهی به  این فهرست می­ توان چند نتیجه کلی در انتخاب این شغل  بسیار تخصصی گرفت.
تقریباً بالای 80% مدیران غیرمرتبط با حوزه میراث فرهنگی هستند
 ارتباط معناداری میان رشته عمران که وزیر میراث فرهنگی در آن رشته تحصیل کرده اند و بسیاری از ادارات کل میراث فرهنگی کشور وجود دارد.
ارتباط معنا داری میان شخص مسئول تبلیغات ریاست جمهوری فعلی در استان ها و مدیران ارشد میراث فرهنگی وجود دارد.
ارتباط معنا داری میان تلف کردن اندک بودجه های وزارت میراث فرهنگی با شعار ترویج گردشگری بدون برنامه کنونی وجود دارد.
ارتباط معنا داری میان عدم ارتباط این مدیران با این حوزه تخص وجود دارد که در این دوره بیشتر با تخریب میراث فرهنگی، بی انگیزه نمودن متخصصین و تلف بودجه های  بیت المال و خسارتهای فرهنگی تمدن و فرهنگ و هنر کشور گردیده ­اند.
به طور کلی با توجه به سابقه مدیران ارشد میراث فرهنگی در طی چند دهه گذشته در یک تفسیر ساده می توان گفت: اگر شما مثلا فردی باشید که در رشته دام پزشکی تحصیل کرده است، در وضعیت کنونی احتمال اینکه مدیر کل میراث فرهنگی یکی از استان های کشور بشوید 80 % بالاتر از آن کسی است که در یکی از رشته ها مرتبط با علوم حوزه میراث فرهنگی تحصیل نموده است (مثال شاخص انتصاب فردی دندانپژشک به ریاست کاخ موزه نیاوران تهران در سال 1397 است.)
اگر این عدم تخصص گرایی در دیگر سازمان ها و وزارت خانه های کشور نیز وجود داشته باشد که  افسوس و صد افسوس

* اگر در اطلاعات فوق نقصانی وجود دارد مسئولیت اصلی آن بر عهده مدیر کل محترمی است که رزومه خود را در سایت سازمانی که در آن مشغول به کار است قرار نمی دهد و آن را به روز رسانی نمی کند.

مهدی رازانی/ دکتری مرمت اشیا فرهنگی و تاریخی و عضو هیات علمی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
 

حفاظت پیشگیرانه در کنترل اثرات تخریبی فضولات پرندگان بر بناهای سنگی

 

فضولات پرندگان در واژه­شناسی تخصصی سنگ در زیرمجموعه‌های آسیبِ رسوب تقسیم‌بندی شده و به معنی تجمع و انباشتگی مواد خارجی روی آثار سنگی است که نقش قابل‌توجهی در تخریب بناها و یادمان­‌های سنگی دارد. پرندگان نه ‌تنها به ‌واسطۀ لانه کردن و صداهای­شان باعث آزار می‌­شوند، بلکه به سبب انتقال بیماری‌­های متنوع به انسان، به‌­خصوص زمانی که فضولات­شان خشک شده و ذرات آن‌ها در هوا پراکنده می‌­­شود، در مطالعات بهداشت محیطی و حفاظت و مرمت مورد توجه قرار گرفته ‌اند. در همین راستا آشیانۀ آن‌ها نیز محلی برای تجمع انگل­های برونزی است که برای انسان در مواردی خطرناک گزارش ‌شده‌‌اند. تحقیقات اخیر دربارۀ اثرات تخریبی فضولات کبوتران نشان داده است که محتوای اسیدی و نمک‌­های محلول در آن‌ها حدود ۴% است که برهم‌کنش آن با سنگ­‌های متخلخل به‌­خصوص سنگ ‌آهک به تخریب شیمیایی، انحلال کانی­‌ها، و به‌جاگذاری نمک­‌های محلول در آن‌ها منجر می‌­شود. در این تحقیق نقش تخریبی فضولات پرندگان و آثار نمکی باقی‌مانده از آن‌ها در بناهای دارای مصالح سنگی مورد بررسی قرار گرفته است. امروزه روش‌های دور کردن و پراندن پرندگان به دلیل آنکه آن‌ها جزئی از محیط ‌زیست طبیعیِ یادمان‌­های تاریخی محسوب می­‌شوند و در برخی بناها به بخشی لاینفک از جذبه‌­های آن‌ها تبدیل ‌شده‌‌اند از اهمیت زیادی برخوردار است. ازاین‌رو کنترل و جلوگیری از صدمات آن‌ها ـ در عین ‌آنکه حیات طبیعی­شان در محیط ادامه دارد ـ می‌­تواند باعث جلوگیری از تخریب آثار سنگی و همچنین انتقال بیماری‌­ها به انسان از طریق حفاظت پیشگیرانه شود. ازاین‌رو در این مقاله با اشاره به راهکارهای داخلی و بین‌المللی در پراندن پرندگان از محیط‌­های موردنظر، شرح چند روش اصلی آن همچون سیم­‌های ضد نشستن، خارک­‌های ضد نشستن، استفاده از امواج التراسونیک مورد بررسی قرار گرفته است.

واژه‌های کلیدی: فضولات پرنده، تخریب شیمیایی، مصالح سنگی، روش‌های کنترل

 

دریافت فایل مقاله (اینجا) 

---

 

Abstract

   Bird dropping in terminology of stone deterioration pattern is a sub branch of deposit decay, means accumulation of exogenic materials, on stone surface, dropping has a main role in deterioration of buildings and stone monuments. Birds not only to build the nests and noisy cause to bother, but also due to transfer of variety disease into human, especially when it drops any place and then this deposit dried and them particles distribution in the space. This problem is important for the investigation of environmental health and conservation aspects. Nevertheless their nests are suitable place for ectoparasite that is hazardous for humans healthy. Recent researches about the effect of biodeterioration of birds dropping showed that the rate of acid content and soluble salts of dropping is about 4%  and with this interaction specialty by porous limestone rock due to damage chemicals, dissolved minerals, salts dissolved and etc. in this review article, we investigate the damage role of birds dropping on stone surfaces and considering  Bird control  method to eliminate or deter pest birds from landing, roosting and nesting.

 

پژوهشی در فناوری‌های‌ هنریِ ساخت زیورآلات نقره‌ای زنان در سیستان و بلوچستان

فرح انگیز صبوحی ثانی؛ یاسین صدقی؛ مهدی رازانی

زیورآلات فلزی سنتی و بومی بانوان در سیستان و بلوچستان از آثار زینتی مهم بوده که تا چند دهه پیش استفاده می‏شده است. این آثار که در طرح‏ها و مدل‏های گوناگون ساخته می‏شده از شاخص‏ترین دست‏ساخته‏های هنری جنوب‏شرق است که امروزه رو به فراموشی رفته و به مطالعه و تحقیق در این زمینه نیاز دارد. به همین منظور، در این مقاله سعی شده است با مطالعة زیورآلات سنتی بانوان بلوچ به بررسی روش‏های ساخت، ساختار و چیستی مواد مورد استفادة آن‌ها پرداخته شود. ازاین‌رو، در مطالعة حاضر 9 نمونه از زیورآلات مرسوم زنان بلوچی مورد آزمایش و بررسی قرار گرفته‏اند و روی آن‌ها آزمایش‏هایی همچون متالوگرافی (OM)، رادیوگرافی، سی‏تی‌اسکن (CT-Scan)، آنالیز پراش پرتوی ایکس (XRD) و آنالیز فلورسانس اشعة ایکس (XRF) انجام گرفته است. بررسی‏ها و آزمایش‏های ساختارشناسی زیورآلات فلزی نشان داد پایة فلزی اصلی آثار تماماً از آلیاژ نقره‌ـ مس است و با ساختار یوتکتیک و با روش‏های ریخته‏گری ساخته شده‏اند. به‏طوری‌که آزمایش‏های عنصری و ترکیبی دو عنصر نقره و مس را به ترتیب با بیشترین میزان در ترکیب نوع آلیاژ شناسایی کرده است. همچنین، نوع اتصالات، لحیم‏کاری و مغز فلزی زیورآلات توسط بررسی‏های رادیوگرافی و سی‏تی‌اسکن بررسی شده است.

رادیوگرافی ،زیورآلات نقره‏ای ،ساختارشناسی ،سی‏تی‌اسکن ،متالوگرافی،XRD ،XRF

دانلود اصل مقاله اینجا

---

Study of Artistic Technologies Used in Making Silver Jewelry women in Sistan and Baluchistan Province

Women's traditional and indigenous metal jewelry in Sistan and Baluchistan Province has been one of the most important decorative works used until a few decades ago. These works have been made in various designs and models. They are of the most prominent artistic technologies in Southeast Iran, which are being forgotten today and there is a need for extensive research in this field. For this reason, in the present study, it is attempted to study Baluchi women’ traditional jewelry to investigate the methods, structures and materials used to make them. To this end, in the present study, 9 samples of conventional jewelries of Baluchi women are examined using metallurgical experiments optical microscopy (OM), radiography, computerized tomography scan (CT-Scan), X-ray diffraction (XRD) analysis, and X-ray fluorescence (XRF) analysis. Structural analysis of metal jewelry shows that the base metal of the jewelries is entirely made of silver-copper alloy with a eutectic structure by using casting methods. Moreover, the elemental and compound analysis identifies the two elements of silver and copper with the highest amount in the compound of the alloy, respectively. Also, the type of connections, the type of soldering and the type of metal core of the jewelries are examined using radiography and computerized tomography scan (CT-Scan)

مطالعه و شناخت معماری دستکند وَرجوُوی در شهرستان مراغه با نگاهی ویژه بر آرایه‌های معماری

یاسر حمزوی، مهدی رازانی

معماری دستکند و زیرزمینی موسوم به «معبد وَرجووی» از بناهای شاخص در گونۀ معماری‌ مذهبی و دستکند در دامنۀ کوه آتش‌فشانی سهند است که در روستای وَرجووی از توابع شهرستان‌ مراغه، استان آذربایجان‌شرقی واقع‌ شده است. در منابع گذشته چندان به آرایه‌ها و تزئینات این اثر توجهی نشده و به‌طور کلی بسیاری از مطالعات پیشین، تکرار اطلاعات نخستین در رابطه با تاریخ، کاربری و حجاری‌های این معماری زیرزمینی هستند. باتوجه به این نکته که درمورد آرایه‌های معماری این مجموعه، تاکنون مطالعات تخصصی صورت نپذیرفته است، وجود تنوع آرایۀ معماری در این بنا، همچنین وجود شواهدی از کاربرد آرایه‌ها با مصالحی به‌جز سنگ در این بنا می‌تواند ازجمله یافته‌های این تحقیق باشد. از این‌رو هدف از ارائۀ این مقاله، بازشناسی و معرفی آرایه‌های معماری دستکند وَرجووی مراغه است که در همین‌راستا پرسش‌هایی از قبیل این‌که: در معماری دستکند وَرجووی به‌غیر از آرایه‌های حجاری‌شده در بدنه‌ها، چه شواهد دیگری از کاربرد آرایه‌ها با مصالح دیگر وجود دارد؟ آرایه‌های نویافتۀ جدید مربوط به چه دوره‌ای هستند؟ چگونه می‌توان ازطریق مطالعه در آرایه‌های معماری، به تدقیق بخشی از تاریخ استفاده و کاربرد بنا دست‌ یافت؟ مطالعات درراستای هدف مقاله براساس بررسی میدانی (کدگذاری و عکاسی از فضاهای معماری و بررسی دقیق و عکاسی از آرایه‌های معماری) و مطالعات کتابخانه‌ای جهت تدقیق اطلاعات به‌دست‌آمده انجام گرفت و در ادامۀ تحلیل محتوا صورت پذیرفت. درنهایت آرایه‌هایی ازقبیل اندودهای پوششی و تزئینی (ملات رنگی) و مقرنس‌کاری و همچنین خوشنویسی ثلث با استفاده از رنگ‌دانه در بنا برای اولین‌بار شناسایی گردید. موارد فوق نشان‌دهندۀ کاربرد بنا در طی دوره‌های مختلف است و می‌توان قدیمی‌ترین آثار و شواهد استفاده از گنبدخانۀ اصلی را در کاربری جدیدش در دورۀ اسلامی، به دورۀ ایلخانی نسبت داد.

مزوی یاسر، رازانی مهدی. مطالعه و شناخت معماری دستکند وَرجوُوی در شهرستان مراغه با نگاهی ویژه بر آرایه‌های معماری. مطالعات باستان شناسی پارسه. ۱۳۹۹; ۴ (۱۱) :۱۶۹-۱۸۸

 دریافت مقاله اینجا

 

A study of the troglodyti architecture of Varjuy Rocky Temple in Maragheh, with a special look at architectural decorations

Abstract

The Varjuy rocky temple is one of the prominent buildings with religious and troglodytic architecture on the slopes of Sahand volcanic mountain. It is located in Varjuy village, Maragheh City, East Azerbaijan Province. Verjui Village is located Varouy in ​​the vernacular. The name “Varouy” is composed of two words of “var” with the meaning of sun and “ouy” with the meaning of house in Turkish. So, the name “Varouy” means the house of sun. This name plays a key role in understanding the meaning of this valuable Varjuy complex. Maragheh City was one of the most important cities in Azerbaijan during the Seljuk period. As the first capital of the Il-Khanid (or Mongol) dynasty, this city played a key role in the developments of that era. Maragheh city, with an area of ​​about 5388 km2, is located on the southern slopes of Sahand Mountain in East Azerbaijan Province. It is located in 130 km of Tabriz and limited to Tabriz city from the north, Hashtrood City from the east, Urmia Lake from the west and Miandoab City from the south.

    Today, that room of this temple which was decorated with Muqarnas is known as Mullah Maso’om Imamzadeh, which is the burial site of Mullah Maso’om Maragheh (a scholar lived in Maragheh in the 13th century AH). Until recently, it has been the dome-shaped cover above the openings of Varjuy Rocky Temple but is now destroyed. In previous references, less attention has been paid to the architectural decorations of this troglodytic complex, and in general, many previous studies have repeated the history, use and rock reliefs of this troglodytic buiding. Since no specialized studies have been done on the architectural decorations of this complex so far despite a variety of architectural decorations in this building and the evidence of the use of decorations made by materials other than stone in this building, the present study aims to recognize and introduce the architectural decorations applied in the troglodytic architecture of Varjuy rocky temple in Maragheh. Considering the research objective, field study (coding, photography of architectural spaces and architectural decorations, and detailed exploration of them) and library study are applied to verify the obtained information and then, content analysis is performed. The present study is applied-developmental research.

Data collection methods: A. Review and study of Persian texts in the field of troglodytic architecture will be done to extract historical and technical information. B. Field study and documentation of the status quo: Field studies will be performed to understand the troglodytic architecture of Varjuy Rocky Temple and especially, its architectural decorations. In the present study, observation is one of the necessary methods for deep understanding of the nature of the phenomena and variables studied. C. Analysis: After analyzing the information obtained from field studies and observations, at this stage, a more detailed analysis of the data and identified components will be performed and in this regard, important concepts and points will be extracted.

    The review of historical and comparative studies on the troglodytic architecture of Varjuy Rocky Temple showed that there is still no single opinion about the uses of this complex in different periods, especially about its temple use. However, current studies show that this building was used in the Middle Islamic period (around the Il-Khanid period). Moreover, after introducing the spaces and their architectural and structural features, as well as studying the surfaces of the interior of this rocky temple, it was found that this building has architectural decorations, which have been not described and studied in other studies on this building. In addition, there are shortcomings in the identification and accurate reporting of the verses carved on the building body, as well as the lack of recognition of architectural layers and decorations of this building in previous studies. This building has been considered and applied in the Middle Islamic period and some architectural decorations of calcareous mortars have been executed on the body of its main Gonbad-khaneh (the space under the dome), and there is a need to revise the previous interpretations of rock reliefs of this building. We now know that in addition to rocky decorations in the form of Quranic Surahs, interior plaster is observed in the troglodytic architecture of this building and all the decorations in the interior of the main Gonbad-Khaned (V-6 space) were of plaster and not rock. In addition, the plaster has been renewed in different periods and different plastering techniques have been used for the interior.

    Another point is that in most of the interior spaces, a plastering mortar has been used. The plaster in this building is considered architectural decoration. Considering the stiffness, color and materials of the mortar, it seems a kind of Pozzolan-lime mortar. The mortar has been applied in several layers, all of which belong to the Middle Islamic period, because there are Thuluth calligraphies below these layers. In the architectural decorations of this collection, the inscription has been executed in two different spaces using two different techniques: carving technique in space V4 and painted inscription technique in space V6. This point was identified for the first time in this research. Evidence shows the three layers of mortar applied to the dado of the main Gonbad-Khane of the studied temple. Among the characteristics of the abovementioned mortar, one can mention the high stiffness, gray color, low thickness and similarity of the bottom layer to the surrounding stone. Evidence also indicates the use of red pigment in the structure of the mortar, which made it red (top layer). Also, in the middle layer, plant fibers have been used extensively and their remains can be clearly seen.

Keywords: Maragheh, Troglodytic Architectural, Varjuy Rocky Temple, Architectural Decoration, Inscription

Download pdf file

 

بررسی دوره بندی تاریخی ـ کالبدی مسجد جامع هفتشویه از منظر مطالعات تطبیقی

مهدی رازانی ؛ یدالله حیدری باباکمال

چکیده

بناهای مذهبی از دوران پیش‌ازتاریخ تا زمان حاضر نقش مهمی در تشکیل عناصر ساختاری شهرها، سکونتگاه­ها و حتی روستاها ایفا نموده­اند. به‌طوری‌که کاوش­های باستان­شناسی و شواهد موجودِ تاریخی نشان می­دهند؛ معابد و اماکن مذهبی در دوره­های قبل از اسلام همواره یکی از مراکز کانونی تجمع مردم برای انجام مراسم آیینی بوده­اند. استان اصفهان یکی از مناطق مهم تاریخی کشور در تمامی ادوار آنست که بناهای بسیاری در آن همچنان ناشناخته باقی مانده­اند. یکی از آثار بسیار مهم در شهر اصفهان، مسجد جامع هفتشویه واقع در شمال­شرق اصفهان (ناحیه قهاب) است. با توجه به معماری چند دوره­ای این بنا، عدم معرفی آن و دوره­های ساخت مسجد و نیز فقدان کتیبه تاریخ ساخت بنا، انجام پژوهشی منسجم و مستقل در این رابطه ضروری به­نظر می­رسد. بنابراین پژوهش پیشِ رو در تلاش است تا با توجه به شواهد تاریخی، باستان­شناسی، معماری و مطالعات تطبیقی به معرفی و شناسایی دوره­بندی تاریخی و کالبدی مسجد جامع هفتشویه بپردازد. نتایج پژوهش نشان می­دهد که مسجد جامع هفتشویه یکی از مساجد مهم شمال شرق ناحیه اصفهان در قرون میانی اسلامی بوده است که بسیاری از مورخان به این مسجد و اوج حیات آن در دوره سلجوقی اشاره داشته­اند. علاوه بر آن­ دو دوره مهم سلجوقی و ایلخانی در ساخت مسجد جامع هفتشویه قابل شناسایی بوده که با توجه به نوع نقشه بنا، مصالح به­کار رفته در آن و مطالعات تطبیقی، تشخیص داده می­شوند. پژوهش پیشِ رو با روش توصیفی ـ تحلیلی و تحقیقی ـ تاریخی در کنار استفاده از مقایسۀ تطبیقی انجام شده که در آن علاوه بر فعالیت­های میدانی (بررسی تاریخی ـ کالبدی بنا و معماری آن، تهیه عکس، پلان، طرح سه­بعدی و مقایسه تطبیقی با نمونه­های مشابه) از منابع مکتوب نوشتاری (گزارش سیاحان، مورخان و پژوهشگرانی­ که در این زمینه تحقیق نموده­اند)، نیز استفاده شده است.

دریافت فایل مقاله 

 

---

Investigation of the Historical-physical classification of Haft-shoyeh Jame Mosque based on

Comparative Studies

Mehdi Razani؛ Yadolahe Haydari Babakamal

Religious buildings from prehistoric times to the present have played an important role in the formation of the constructional elements of cities, settlements and even villages. According to archaeological excavations and historical evidence, temples and religious sites in pre-Islamic times have always been one of the focal points of people's gatherings for religious ceremonies. Isfahan province is one of the most important historical areas of the country throughout the period in which many buildings remain unknown. One of the most important monuments in the city of Isfahan is the Haft-shoyeh Jame mosque located in the northeast of Isfahan (Ghahab area). Considering the multi-period architecture of this building, its lack of introduction and multiple construction periods and the lack of inscriptions on the construction date, a comprehensive and independent research seems necessary. Therefore, the present research is trying to introduce and identify the historical and physical classification of Haft-shoyeh Jame mosque based on historical evidence, archeology, architecture and comparative studies. The results show that the Haft-shoyeh Jame mosque was one of the most important mosques in the northeast of Isfahan in the middle Ages, with many historians referring to the mosque and its heyday during the Seljuk period.  additionally, the two important Seljuk and Ilkhanid periods can be identified in the construction of the Haft-shoyeh Jame mosque by the type of map and a material used in it, although additions from the Timurid period are also identified. The methods used in the present study include descriptive-analytic, historical and comparative methods. In addition to the written legacy of the writers including historians, travelers, and researchers who have investigated the field, field activities on site including historical-physical examination of the building and its architecture, photo preparation, planning, three-dimensional design and comparative comparisons with similar exampleshave been Performed