• مهدی رازانی 1
  • لیلی نعمانی خیاوی 2

1 دانشیار، دانشکده حفاظت آثار فرهنگی، دانشگاه هنر اسالمی تبریز، تبریز، ایران، کدپستی: 5164736931.

2 دانشجوی دکتری، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران، کدپستی: 8173887681.

چکیده

استحکام‌‌بخشی از مهم‌ترین اقدامات حفاظتی و مرمتی است که برای پایدارسازی آثار آسیب‌دیده و به‌‌خصوص یادمان‌‌های تاریخی، مورداستفاده قرار می‌گیرد. عمدتاً سنگ‌‌ها، آجرها و ملاط‌‌ها مصالحی متخلخل ناهمگن و ازلحاظ ترکیب شیمیایی پیچیده هستند و فرآیند استحکام‌‌بخشی آن‌ها به متغیرهای زیادی همچون خواص ذاتی، میزان آسیب‌دیدگی، ماده استحکام‌بخش و شرایط و روش اعمال ماده وابسته است. از طرفی مسئله عمق نفوذ ماده استحکام‌بخش چالشی در استفاده از مواد و بررسی کارایی و اثربخشی آن‌ها است. در این پژوهش روش‌‌های معمول برای سنجش میزان عمق نفوذ ماده پس از درمان ماده hستحکام‌ بخش در آثار متخلخل با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌‌ای، موردبررسی قرارگرفته است. این مقاله به بررسی روش‌های مختلف شیمیایی، مکانیکی، تصویری و طیف‌سنجی برای اندازه‌گیری عمق نفوذ مواد تثبیت‌کننده در مواد و مصالح متخلخل می‌پردازد.

برای دریافت مقاله اینجا را کلیک کنید